ถ้าจะจำง่ายๆ ก็คือ "อนุญาต" ไม่ใช่ ญาติผู้น้อย หรือ ญาติเล็กๆ
ส่วนรายละเอียดนี้ขอคัดลอกมาจาก Royin.go.th
“อนุญาต” ซึ่งแปลว่า “ยินยอม, ยอมให้, ตกลง” นั้น มักมีผู้เขียนผิดเป็น “อนุญาติ” อยู่เสมอ คำนี้มาจากคำบาลีว่า “อนุญฺญาต” เป็นคำกริยา เมื่อเรานำมาใช้ในภาษาไทย เราตัด ญ ซึ่งเป็นพยัญชนะสังโยคหรือตัวซ้อนที่เหมือนกันออกตัวหนึ่ง จึงเป็น “อนุญาต” ถ้าหากเขียนเป็น “อนุญาติ” ก็ต้องแปลว่า “ญาติผู้น้อย” ซึ่งตรงข้ามกับ “ญาติผู้ใหญ่”
สาเหตุที่มีผู้เขียน “อนุญาต” เป็น “อนุญาติ” นั้น ก็คงถือเอาคำว่า “อนุมัติ, สมมุติ” ซึ่งลงท้ายด้วย “ติ” เป็นแนวเทียบนั่นเอง
